میگفتن از قدیما باید درس گرفت.پای صحبتشون نشست و خوب گوش داد.از قدیم میگفتن فلانی چندتا پیرهن بیشتر از تو پاره کرده است.چون اون زمان که مثل الان نبود.امکانات در حد صفر.از معمولی ترین گرفته تا پیشرفته ترین امکانات.

آب،برق،گاز،تلفن،اینترنت،ماهواره،ماشین و........نبود.

آب را از چاه ویا چشمه میاوردند.برق را بوسیله چراغهای نفتی جبران میکردند.وبقیه امکانات دیگرهم که اصلا وجود نداشت.جمعیت هم به این اندازه زیاد نبود.خانوارها محدود بودند.شاید جمعیت روستای ما به جرات 100 نفر هم نمیشد.اما الان بالای 800نفراست.درامد وکسب وکار نبود.اندک زراعتی یا دو یا سه تا گاو وگوسفند همین. مردم به کم قانع بودند و تجملات (این غول ویرانگر) هنوز تعریف نشده بود ویا بعبارتی تشریف نیاورده بود.در فرنگ سیر میکرد وهنوز تصمیم امدن به جوامع کوچیکتر را نگرفته بود.

مردم سالی یکبار ویا دوبار به شهر میرفتند آنهم با چه مشقتی.ماشین در آبادی نبود.تنها وسیله تردد مردم اسب و الاغ بود.باور کن خیلی ها شاید تا سنین 10 یا 15سالگی به شهر نرفته بودند.مگر اینکه شانس بیمار شدن نصیبشان میشد تا بواسطه آن راهی شهر شوند وشهر راببینند.البته اینهم شامل کسانی میشد که وثق مالیشان میرسیددر غیراینصورت اگر بیمار از طبقه پایینتر یا فقیرتر بود تنها 2راه وجود داشت:

1-یا حکم از خدا خودش خوب میشد با کمک داروهای محلی وطبیب محلی

یا

2-به رحمت ایزدی می پیوست.

تصور کنید فصل سرما و گرما را در آن زمان.امکانات سرمایشی آن زمان واین زمان را؟؟

پوشش لباسی را؟وضعیت ظاهری را؟ فرهنگ و آگاهی را؟ و........

پس نتیجه اینجاست که میگفتند از قدیمی ها درس بگیرید چون یک پیراهن بیشتر از شما پاره کرده اند.واقعا داشتن پیراهن در آن دوره و زمونه غنیمت بود.پس پیراهن پاره هم ارزش داشت.نه مثل الان بود که در کمد هر آقا پسر و دختر خانومی از هر مدل پیرهن و تیشرت و... در چند رنگ مختلف موجود است.

واقعا دوره عوض شده.......