روزگار امروز

آرامش

محمد (دیاکو)علمداری — Sun, 13 May 2012 18:04:17 GMT

من در شروع کمی درباره خودم بگم.البته درباره ای نیست فقط کلیاتی است که شاید خیلی ها از آن باخبرن.

آدمی هستم معمولی مثل دیگران.تفریحم کوه و مسافرت است.البته سینما و ورزش را هم خیلی دوست دارم.شبها اگر بیکار باشم کمی کتاب میخوانم و آرامش درون و بیرون را دوست دارم.

اما آرامش . . .

این ایتم را میشود در قسمت بررسی کرد:

1-آرامش بیرون حاصل اتفاقات و عناصر پیرامون ما آدمها است،وبسته به میلمان تا حدودی میتوانیم آنرا کنترل کنیم و در اختیار بگیریم.زیرا شدنی است و حتما پای یک ابزار در میان است.

2-آرامش درون زایده تفکرات و اندیشه های ماست.اتفاقاتی که هم به عقل مربوط است و هم به احساس.پس بنظر من این ایتم دومی مهمتر است.زیرا عقل و تفکر و احساس را نمیشه با یک ابزار مهار کرد.باید فقط بر آن غلبه کرد !!!!

چه خوب بود انسانها میتوانستند از درون هم باخبر باشند.ولی خوب حالا که نمیشه اینکار را کرد،پس بگذریم...

اما من کسی را میشناسم که شاید تنها فردی باشد که نسبت به آنچه دارد یکرنگ است و صادق.ساده و صمیمی....

کسی که شاید ریا هنوز غرفه اش را در دلش افتتاح نکرده است.کسی که زلال است مثل آب....آری شاید شما هم بدانید.اما مطمئن نیستم.

کاش میتوانستم روزی از درون آدمها باخبر شوم تا بتوانم جواب این معما را پیدا کنم.چرا باید از این دغدغه فرار کرد؟؟؟راه های مطمئنتری هستند که ارزش یکبار تست کردن را دارند پس باید برای حرکت در این راه از خیلی موانع گذشت و سختی های آن را لمس کرد.شاید آن موقع کمی آرامش با شما آشتی کند !!! نمیدانم....

اما تلاش نکنید چون بی فایده است.

شکست اندیشه

محمد (دیاکو)علمداری — Wed, 09 May 2012 04:57:16 GMT

چرا باید بگذاریم دیگران بگویند؟

ذهن ما خلوتگاه اندیشه دیگران است. جایی که راه نفوذ برای دیگران همیشه باز خواهد بود.

شاید تفاوت همین اندیشه هاست که مارا در خلوت و تنهایی همیشگی که پر از درد و غم است فرو میبرد و بار انسانیت را میکاهد.

آری....شاید اگر کمی بیشتر تامل میکردیم ،فاتح این جنگ داخلی بودیم.

اما با نفوذ اندیشه بر ذهن واجازه ورود افکاری نو اما متضاد با ذهنیات درون، شاید معادله تفکراتی را برهم زد که تنهایی و سکوت ماحصل آن باشد.شاید برای همیشه درگیر همان خطایی باشیم که در شروع از آن میترسیدیم.

چرا انسان باید خلوتگاه خود را اینچنین به آتش بکشاند که شعله های آن سالها در جلو چشمش نمودار باشد؟؟؟؟

نمیدانم ....اما سادگی درون و پاکی افکار جرقه هایی برای این این آتش بودند تا آرامش را برای همیشه از نهان ما پاک کنند.

آرامش ...آرامش همان چیزی است که الان ما نداریم و درنهان خود بدنبال آن میگردیم تا شاید کمی ارضا شویم....شاید فقط یکم...

آیا نمیشد با خود در مورد خود نگریست؟؟؟ محیط پیرامون اندیشه و افکار ما شاید بیمار باشد و شاید هم پر از عقده های درون!!! شاید امروزه تفکرات پوسیده باشند و لابلای کاغذپاره های اتاق اسباب بازی کودکان مدفون؟؟؟

باز هم ما باید به همه چیز اعتماد کنیم؟؟؟

نمیدانم..........

زرتشت2

محمد (دیاکو)علمداری — Sat, 05 May 2012 07:24:44 GMT

در شادی علت باشیم نه شریک ، و در غم شریک باشیم

نه علت !

[ زرتشت ]

زرتشت

محمد (دیاکو)علمداری — Sat, 05 May 2012 07:22:36 GMT

بیگناه باش تا
بیم نداشته باشی

سپاس دار باش تا لایق نیکی باشی

راستگو باش تا
استقامت داشته باشی

متواضع باش تا
دوست بسیار داشته باشی

دوست بسیار
داشته باش تا معروف باشی

سخی و جوانمرد
باش تا آسمانی باشی

چالاک باش تا
هوشیار باشی.

( زرتشت )

معلم اول دبستانم

محمد (دیاکو)علمداری — Tue, 01 May 2012 12:38:29 GMT

باسلام خدمت تک تک معلمان عزیز و زحمتکش که هرچه داریم از آنهاست.

بله فقط در چنین روزی هر کس یادش می آید که روزی دانش آموز بوده است و بالای سر خود معلمی دلسوز داشته.

من خودم هم از اون دسته آدمایی هستم که دربالا به آن اشاره کردم.فقط در همین روزها یادم میاد که روزی دانش آموز بودم و مثل بقیه روی نیمکت های کلاس درس می نشستم و معلم پشت تخته سیاه درس میداد و ما هم گوش میدادیم.اما حالا کی به فکر آن زمان است؟ اصلا خیلی ها نمیدانند که با کی همکلاسی بوده اند و همکلاسیهاشون به کجا رسیده اند !!!

ولی من بخوبی خاطرات کلاس اول ابتدایی ام را بیاد دارم.من دوران دبستان را در روستا درس خواندم.در یک مدرسه قدیمی و درب و داغون.5 تا کلاس داشت که کلاسها بترتیب و پشت سرهم بودند.وضعیت کلاسها اصلا تعریفی نداشت.از سقف گرفته تا درب و دیوار و پنجره و نیمکت و..... .بعضی وقتها ما از چادر در وسط حیاط مدرسه به عنوان کلاس درس استفاده می کردیم.سال سوم دبستان را که تمام کردیم آن مدرسه تخریب شد و مدرسه ای نو تاسیس کردند.

هیچکدام از کلاسها از دیگری بهتر نبود.فقط تنها تفاوت در این بود که 2تا از کلاسها بزرگتراز 3تای دیگر بودند.کلاس اول دبستان و دوم از بقیه بزرگتر بودند.چون معمولا دانش آموزان کمتر به کلاسهای بالاتر میرفتند و در شیرینی همان سالهای اول می ماندند و اشتیاقی به کلاس بالاتر آمدن نداشتند و به همین خاطر نفرات ثبت نام شده برای کلاس اول از همون خرداد ماه نام نویسی شده بود.و همینطور کلاس دوم و سوم و چهارم و پنجم.

کلاس درس ما نزدیک به دفتر مدیر بود.مدیر آنوقت ما سرکار خانم علمداری بود که از بستگان نزدیک ما بود.

اما....

معلم خوب و دوست داشتنی من که بعد از کلاس اول دبستان هنوز موفق به دیدنشان نشده ام و خیلی خاطرشان برایم عزیز است سرکار خانم اکبری بودند.

زنی مهربان و دلسوز.معلمی توانا و با انرژی....

خیلی دوست دارم برای یکبار هم که شده از نزدیک ببینمش و به پاس زحمات فراوانش از او تشکر به عمل آورم اما.....

شرایط مکانی و زمانی هیچگاه این اجازه را به من نداده است.کاملا چهره اش در ذهنم حکاکی شده است.وهیچوقت او را فراموش نمیکنم.وهمیشه خود را شاگرد آن استاد میدانم.

کسی که الفبای فارسی را به من آموخت تا بواسطه آن الفبای زندگی را یاد بگیرم.

کسی که من را از بی سوادی تبدیل به ادمی کرد که بتوانم از پشت گیشه های روزنامه فروشی سر تیتر خبرهای روز را بدون منت دیگران بخوانم. وبتوانم حداقل اسم خود را به فارسی بنویسم و بخوانم.

معلمی فرزانه بود.من نمیدانم با چه زبانی از ایشان تشکر کنم ولی همیشه بیادتیم سر کار خانم اکبری...

البته بعد از آن هم معلمان زیادی داشتم که همگی عزیز و زحمتکش بودند و برگردن من هم حق زیادی دارند که از همه این سروران تشکر میکنم.

روز معلم بر همه معلمان دلسوز و فداکار مبارک باد.

سکوت شب

محمد (دیاکو)علمداری — Sat, 21 Apr 2012 14:02:38 GMT

شاید اینجور که میگویم کمی برایتان سخت باشد.اما چاره ای نیست جز این.

روزها و شبها هستند که زمان را میسازند.تاریخ به همین اسمهاست که می ماند وجاودان میشود.شاید در نگاهی سطحی اصلا متوجه این تفاوت نشویم.زیرا تاریخ هم اینگونه میگوید که مثلا در فلان روز ! ولی کسی دقت به روز بودن و شب بودنش نمیکنذ.پس طبق این نتیجه نباید تفاوتی را بتوان بین این دو قایل شد.

اما

در نگاهی عمیق تر میتوان دید این دو نام کاملا متضاد هم هستند.زیرا اول از هر چیز باید ان یکی برود تا دیگری بیایدو دوما شب سیاه هست و روز روشن.

شب را همه میخوابند و اما با امدن روز همه بیدارند.پس لازم است بدانیم شب کمی امن تر از روز است و ارامش در ان بیشتر. زیرا مردمان ان زمان را برای استراحت خود بر گزیده اند نه روز را.

سکوت شب بیانگر نا گفته های روز است.سکوتی شیرین تر از هر چیز که شاید خبر از حال نهان دارد.شاید در ان سکوت هزاران حرف زندانی باشند. اما....

سکوت شب با هر سکوتی فرق دارد.

رودخانه فهلیان

محمد (دیاکو)علمداری — Sat, 07 Apr 2012 10:55:35 GMT

رودخانه فهلیان امسال خواهان زیادی داشت.البته امسال که نه بلکه هر سال.چون میتوان گفت تنها رودخانه نورآباد است که در مسیر گذر مردم میباشد و خیلی از زمینهای کشاورزی را دربر میگیرد.هر سال بر حسب میزان بارندگی و تجمع آب در این رودخانه مردم به کشت و زراعت امیدوار میشوند.

امسال هم در نورآباد خوب باران بارید به نسبت سالهای گذشته.چون تقریبا چندسالی را مردم در خشکسالی بسر میبردند.

با شروع باران و بارش مداوم و پیوسته آن که همراه با تجمع آب در کانالها و خیابانها میباشد مردم چشم به این رودخانه میدوزند.وهمه نگاها بسوی رودخانه فهلیان است.خیلی فقط برای دیدن آب این رودخانه در هنگام بارندگی بسوی این رودخانه کوچک میروند و محو تماشا میشوند و با خود زیر لب میگویند : ها خداراشکر.امسال او زیاده و چلتیک کالی هسی و.....خیلی های دیگر هم حتی عکس یادگاری میگیرند کنار این نعمت خدادادی.

باورت نمیشه وقتی خبر طغیان این رودخانه به اهالی این منطقه میرسد چه شور و شوقی بر پاست.قدیمی ها نماز شکر میخوانند و پیرزنان دست به دعا میشوند و خدای خود را شاکرند که این همه آب در این رودخانه جاری کرده است.برای پیر زنان و پیرمردان خبر آمدن آب این رودخانه دقیقا مثل دامادشدن پسرانشان و یا عروس شدن دخترانشان میباشد.شاید به جرات بگم خبر قبولی فرزندان هر کدام از اینها در کنکور سراسری یا آزمون استخدامی به اندازه آب این رودخانه به هنگام باران لذتبخش نباشد.

میتوانم این جمله را به جرات بگویم اگر باران خوب ببارد و رودخانه پراز آب شود بطوری که همه کانالهای آن پراز آب باشد این میتواند درمانگر چشم نابیانیی باشد که هزار متخصص چشم از درمان آن عاجز باشد.این میتواند چشم هر ادم نابینایی را در فصل زمستان در ممسنی مداوا کند البته بشرطی که همه دهانه های این رودخانه 1پر از آب باشد و شدت جاری شدن آب وحشتناک زیاد باشد.

الکی هم نیست که شما فکر میکنید.فقط در یک روز پر بارش زمستانی خود را به نزدیکی این شفاگاه برسانید.....

مدعی برای خود

محمد (دیاکو)علمداری — Sun, 11 Mar 2012 09:37:54 GMT

انسان همان طور که از نامش پیداست و در کتابها در موردش بصورت علمی تر مطالعه کرده ایم وبه شناخت نسبی رسیده ایم،موجودی پیچیده است.موجودی که خداوند آن را به عنوان اشرف مخلوقات بر روی زمین فرستاده است تا در مقابل همان خدای خود بایستند و نا فرمانی کنند.سرپیچی کردن از فرامین و دستورات الهی از ویژگی های منحصربفرد همین انسان داناست.همان موجودی که دارای قوه تفکری است که جدا کننده انسان از حیوان است.زیرا تنها تفاوت قابل ذکر در بین انسانها و سایر مخلوقات همین قوه ادراک و تفکری است که خداوند به رایگان به انسانها هدیه داده است که هم جدا کننده آنها از سایر مخلوقات باشد و هم تنها سلاح برنده و محکمی برای ضدیت با خالق خود.

چرا که تنها انسان است که میتواند دشمن خدای خود باشد.میتواند وجود و عدم وجود خدایی را به چالش بکشد.این هم فقط برای قدرت تفکری است که میگویند خدا در وجود بشر گذاشته است.

آری تنها انسان است.....

راستی گاهی ادم شک میکنه.وقتی داری در حیات خلوت درون قدم میزنی و چای مینوشی...با خودت کلانجار میری که خدا چرا به ما عقل داده ...؟مگه میشه کسی برای خودش مدعی درست کند؟

اینجاست که انسان به وجود خدا شک میکند.آیا خدا همانی است که مارا به این شکل آفریده است؟یا مخلوقی بالاتر از انسان است با آپشن های بالاتر؟؟؟

نمیدانم....اما جوابش خیلی سخت است.....

شاید شما بدانید..

چهارشنبه سوری

محمد (دیاکو)علمداری — Wed, 07 Mar 2012 12:50:33 GMT

واما چهارشنبه سوری....

واژه ای که همگان با آن آشنایی داریم.معمولا این کلمه در اواخر اسفند بیشتر کاربرد دارد.زیرا در این شب هر کس بدنبال چیزی میگردد.

کاسبان ترقه و مواد منفجره و آتشزا شهر را شلوغ کرده اند.سر هر چها راهی تعدادی جوان با در دست داشتن مواد آتشزا به استقبال مردم می آیند.بعضی ها هم صورتهای خود را سیاه کرده و لباس قرمز بر تن و کلاهی مخصوص بر سر و دیگری با تنبک و رقص و.... طلب پول از انسانهای رهگذر میکنند.

عده ای اصلا توجه نمیکنند.چون اینقدر مشغله ذهنی دارند که شاید اصلا حوصله دیدن این صحنه ها را نداشته باشند.عده ای هم استقبال میکنند و شاید با انان همراه هم ساز....

برای من کمی جالب است.این حال و هوای عیدانه را دوست دارم.اما نه خود عید را....

با این دوستان حال میکنم.تا از کنارشان بگذرم و رد شوم کل حواسم را معطوف هنرمندیشان میکنم.جالب است... !!شما موافق نیستید ؟؟؟

اما شب چهارشنبه سوری کمی زودتر از شبهای معمول شروع میشود.شاید از همان ظهر شروع به شب شدن کند.تا شهر در اتیش ترقه ها بسوزد.

حال و هوای کوچه ها و محله ها خالی از لطف نیست.بچه ها....جوان ها...میانسالان وپیرزنان و پیر مردان....شور و حال خاصی دارند.

اما فقط چهارشنبه سوری می ماند و من با.......

فردایش فرا میرسد.....

همه چیز تموم شد.

تا سال دیگر و چهارشنبه سوری دیگر.....

امروز من

محمد (دیاکو)علمداری — Wed, 22 Feb 2012 11:02:23 GMT

امروز کمی خوبم،شاید اینطوری بگویم که بهترم.آری کمی بهتر فقط.!! چون مدتهاست که خوبم و این تنها جواب من بوده است در طول این مدت.اما امروز واقعا بهترم..

خودمم نمیدانم واقعیتش چرا ؟؟؟

ولی امروز از درون آرامم.آرامشی تقریبا نسبی.همان چیزی که همگان دنبال آن هستند،یعنی آرامش درون.....یعنی خود بودن.....یعنی راحت بودن با خود و اطرافیانت...

آری من امروز مثل بقیه آدمهای آرام، به این آرامش نسبی رسیده ام.

من هم کمی راحتتر از دیروزم.کمی هم بهتر از حال هر روزم....

نمیدانم......شاید اتفاقی افتاده باشد؟ شاید شما اینجوری فکر کنید.ولی از خوب یه کم خوبترم....

اما....

من میدانم و من....