روزگاری غرق در افکار

با خود تک و تنها در گوشه ای دنج و در خلوتی کاملا خلوت تر از تنهایی درونم نشسته بودم و داشتم با خود مسایل  دور وبرم را جمع و ضرب میکردم.

حواشی پیرامون من کاملا مانند جلبک می مانند اما با کمی حرکت در اعماقش متوجه حقایقی جالب خواهیم شد.

ظاهری که شبیه یک خانم، با تناسب اندامی زیباو صورتی چشم نواز.....

روحی لطیف و سر شار از احساس....

اما....

کاش هیچگاه به خودم این اجازه را نمیدادم که حتی برای تجربه هم که شده ،سر از راز سری این واقعیت تلخ درارم.

حقیقتی که برای همگان اتفاق خواهد افتاد اما دیر یا زود....

اطراف ما دقیقا شبیه گرگ است ،یا بهتر بگوییم میدان جنگ است.جنگی نا برابر و نا فرجام.پیکاری که در ان تنها یک راه است : فقط و تنها فقط شکست و نابودی